Mount Mainalo – The Mountain of Miracles

Το Μαίναλο είναι η ίδια η ψυχή της Αρκαδίας. Στα φαράγγια του κρύβονται ανείπωτης ομορφιάς περάσματα, σχεδόν αλλόκοσμα. Στις κορυφές του έχουν περπατήσει θεοί και ήρωες. Το όνομά του σημαίνει την ιερή μανία, τη θεία παραφορά που φέρνει η άγρια φύση.

Πραγματικά σε αυτό εδώ το βουνό περιπλανήθηκαν αρχαίοι σοφοί και μύστες και μάντεις και καθαγίασαν κάθε πέτρα και κάθε πηγή. Οι ιερείς του Διός και οι ακόλουθοι του Πάνα, οι αυστηρές παρθένες που συντρόφευαν την Αφροδίτη, οι αφοσιωμένες στον Διόνυσο Μαινάδες και οι ευλαβείς μοναχοί της ορθοδοξίας, όλοι έχουν αφήσει το χνάρι τους σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο. Κάθε μονοπάτι στο Μαίναλο, κάθε καταφυγή, κάθε δροσερή πηγή, έχει να διηγηθεί κι ένα παραμύθι.

Ο μύθος γίνεται ιστορία, τα πραγματικά γεγονότα μυθοποιούνται. Οι θεοί συνομιλούν με τους ανθρώπους και μυστικές παράδοξες φλόγες μιας κρυφής πραγματικότητας γίνονται οδοδείκτες εξαίσιων διαδρομών. Το Μαίναλο αποτελεί ένα φαινόμενο τόσο φυσικό όσο και πολιτισμικό. Η πλούσια βλάστηση και η ανυπότακτη πανίδα είναι τα πρώτα υλικά. Δεν είναι τυχαίο πως το οικοσύστημα του Μαινάλου εντάχθηκε στο δίκτυο προστασίας και ανάδειξης Natura 2000. Πρόκειται για μια κιβωτό της ανέγγιχτης και διαρκώς σε κίνηση ζωής.

Στο Μαίναλο ρέει ο μεγαλύτερος υδροφόρος ορίζοντας της Πελοποννήσου που με τα φανερώματά του δροσίζει τη γη. Μέσα σε αυτό το αειφόρο εργαστήριο ο άνθρωπος από τη βαθιά αρχαιότητα μέχρι σήμερα πρόκοψε, ημέρωσε και αύξησε τα ζωντανά, θρησκεύτηκε, ανέπτυξε τις τέχνες και τον πολιτισμό. Έφτιαξε όμορφα χωριά για να κατοικήσει και να αναπτυχθεί. Και πολέμησε όταν χρειάστηκε για να διατηρήσει αυτήν την ομορφιά απόρθητη και άγιασε με το αίμα του τα ρουμάνια. Το Μαίναλο το τραγούδησε ο Βιργίλιος, ο Οβίδιος, ο Γκαίτε, ο Σίλλερ.

Εν πολλοίς είναι αυτό το όρος με τα 1980 μέτρα ύψος που πυροδότησε την παγκόσμια αγάπη για την Αρκαδία των ποιμένων και των θεών. Και αυτή η Αρκαδία είναι ανέγγιχτη, είναι εδώ, μπροστά στα μάτια του σύγχρονου ταξιδιώτη. Η Οστρακίνα και το φαράγγι του Λούσιου, το Αρκουδόρεμα και η Βυτίνα, η Δημητσάνα και η Τρίπολη είναι ζωντανές παρακαταθήκες της γητεμένης Αρκαδίας.

Το Μαίναλο στέκεται πάντα φρουρός και πάντα καλεί με τα θροΐσματά του σε μαγεμένες διαδρομές.

Mainalo is the very soul of Arcadia. In its canyons are hidden passages of untold beauty, almost otherworldly. On these peaks gods and heroes  have walked. Its name means holy fury, divine petulance that the wild nature brings about.

Indeed here on this very mountain roamed ancient wise men, mystics and prophets who sanctified every stone and every spring. The priests of Zeus and the followers of Pan the strict virgins who accompanied Venus, the Maenads dedicated to Dionysus and the pious monks of Orthodoxy, have all left their footprints on this blessed land. Each path on Mainalo, every refuge, every cool spring, has to tell a tale.

Myth becomes history, and facts become legends. The gods converse with people and paradoxical flames of a secret reality become the signposts of superb routes. Mount Mainalo is both a natural and cultural phenomenon. The rich flora and rebellious fauna are the raw materials. It is no coincidence that the ecosystem of Mainalo was incorporated into the network of protection and promotion of Natura 2000. It is an ark of life, untouched and constantly in motion.

The largest water table in the Peloponnese flows through Mainalo and wherever it springs up it refreshes the land. In this sustainable workshop of nature, man since antiquity has prospered, become domesticated and raised livestock, found religion, and developed the arts and culture. He built beautiful villages to live and develop in and when necessary he fought to keep this beauty impenetrable and sanctified the forests with his blood. Virgil, Ovid, Goethe, Schiller all sang about Mount Mainalo.

In many ways it is this 1980 metre-high mountain, which triggered the global adoration for the Arcadia of shepherds and Gods. And this same Arcadia remains untouched, here, right in front of the modern explorer. Ostrakina and the gorge of Lucius, Arkoudorema and Vytina, Dimitsana and Tripoli are living heritages of the bewitched Arcadia.

Mount Mainalo is standing guard and it always calls to us with the rustling of its leaves to follow its enchanting trails.

Mainalo est l’âme même de l’Arcadie. Dans ses canyons sont passages secrets de la beauté indicible, presque un autre monde. Sur ces pics dieux et les héros ont parcouru. Son nom signifie sainte fureur, pétulance divine que la nature sauvage entraîne.

En effet ici, sur cette montagne très parcouraient anciens sages, mystiques et prophètes qui sanctifiés chaque pierre et chaque printemps. Les prêtres de Zeus et les adeptes de Pan vierges strictes qui accompagnaient Vénus, les Ménades dédiés à Dionysos et les moines pieux de l’orthodoxie, ont tous laissé leurs empreintes sur cette terre bénie. Chaque chemin sur Mainalo, chaque refuge, tous les printemps frais, doit raconter une histoire.

Mythe devient histoire, et les faits devenus des légendes. Les dieux converse avec des personnes et des flammes paradoxales d’une réalité secrète deviennent les panneaux de superbes itinéraires. Mont Mainalo est à la fois un phénomène naturel et culturel. La flore et une faune riches rebelles sont les matières premières. Ce ne est pas par hasard que l’écosystème des Mainalo a été incorporé dans le réseau de protection et la promotion de Natura 2000. Ce est une arche de vie, intacte et constamment en mouvement.

La plus grande table de l’eau dans le Péloponnèse traverse Mainalo et partout où il jaillit il rafraîchit la terre. Dans cet atelier durable de la nature, l’homme depuis l’antiquité a prospéré, devenir domestiqué et le bétail, a trouvé la religion, et développé les arts et la culture. Il a construit beaux villages de vivre et de se développer dans et quand nécessaire, il se est battu pour garder cette beauté impénétrable et sanctifié les forêts de son sang. Virgile, Ovide, Goethe, Schiller chantaient tous à propos de Mount Mainalo.

À bien des égards ce est ce 1980 mètres de haute montagne, qui a déclenché l’adoration mondial pour l’Arcadia des bergers et des Dieux. Et ce même Arcadia reste intacte, ici, juste en face de l’explorateur moderne. Ostrakina et la gorge de Lucius, Arkoudorema et Vytina, Dimitsana et Tripoli sont patrimoines de l’Arcadia ensorcelé vivent.

Mont Mainalo monte la garde et il appelle toujours à nous avec le bruissement de ses feuilles à suivre ses sentiers enchanteurs.

Mainalo è l’anima stessa di Arcadia. Nei suoi canyon sono passaggi nascosti di indicibile bellezza, quasi ultraterreno. Su questi picchi dei ed eroi hanno camminato. Il suo nome significa furia santa, petulanza divina che la natura selvaggia provoca.

Infatti qui, su questa montagna molto vagato antichi saggi, mistici e profeti che santificati ogni pietra e ogni primavera. I sacerdoti di Zeus ei seguaci di Pan alle rigorose vergini che accompagnavano Venere, le Menadi dedicati a Dioniso ei monaci pii dell’Ortodossia, hanno lasciato le loro impronte su questa terra benedetta. Ogni percorso sul Mainalo, ogni rifugio, ogni primavera fresca, deve raccontare una storia.

Mito diventa storia, e fatti diventano leggende. Gli dei conversare con le persone e le fiamme paradossali di una realtà segreta diventano i pannelli di percorsi superbi. Mount Mainalo è sia un fenomeno naturale e culturale. La ricca flora e fauna ribelli sono le materie prime. Non è un caso che l’ecosistema di Mainalo stato incorporato nella rete di protezione e la promozione di Natura 2000. Si tratta di un’arca di vita, intatta e costantemente in movimento.

La più grande falda nel Peloponneso scorre attraverso Mainalo e ovunque germoglia rinfresca la terra. In questo workshop sostenibile della natura, l’uomo fin dall’antichità ha prosperato, diventano addomesticato e cresciuto bestiame, ha trovato la religione, e sviluppato le arti e la cultura. Ha costruito bei villaggi di vivere e svilupparsi in e quando necessario ha combattuto per mantenere questa bellezza impenetrabile e santificato le foreste con il suo sangue. Virgilio, Ovidio, Goethe, Schiller tutti cantavano su Mount Mainalo.

Per molti versi, è questo 1980 metro-alta montagna, che ha innescato l’adorazione globale per l’Arcadia di pastori e Dei. E questa stessa Arcadia rimane intatto, qui, proprio di fronte al moderno esploratore. Ostrakina e la gola di Lucius, Arkoudorema e Vytina, Dimitsana e Tripoli sono patrimoni della Arcadia stregato viventi.

Mount Mainalo è in piedi di guardia e chiama sempre a noi con il fruscio delle sue foglie a seguire i suoi sentieri incantevoli.

Mainalo es el alma misma de la Arcadia. En sus cañones son pasajes ocultos de belleza indescriptible, casi de otro mundo. En estos picos dioses y héroes han caminado. Su nombre significa furia sagrada, divina petulancia que la naturaleza salvaje provoca.

De hecho aquí en esta misma montaña vagado antiguos sabios hombres, místicos y profetas que santificados cada piedra y cada primavera. Los sacerdotes de Zeus y los seguidores de la cacerola las vírgenes estrictas que acompañaron a Venus, las Ménades dedicadas a Dionisos y los monjes piadosos de la Ortodoxia, han dejado sus huellas en esta bendita tierra. Cada camino en Mainalo, cada refugio, cada primavera fresco, tiene que contar una historia.

Mito se convierte en la historia, y los hechos se convierten en leyendas. Los dioses converse con la gente y las llamas paradójicos de una realidad secreta convierten las señales de rutas inigualables. Monte Mainalo es a la vez un fenómeno natural y cultural. La rica flora y fauna rebeldes son las materias primas. No es casualidad que el ecosistema de Mainalo se incorporó a la red de protección y promoción de Natura 2000. Se trata de un arca de la vida, virgen y en constante movimiento.

La tabla de agua más grande en el Peloponeso fluye a través Mainalo y donde brota refresca la tierra. En este taller sostenible de la naturaleza, el hombre desde la antigüedad ha prosperado, se convierten domesticado y criado ganado, encontró la religión, y desarrolló las artes y la cultura. Construyó hermosos pueblos a vivir y desarrollarse en y cuando sea necesario luchó para mantener esta belleza impenetrable y lo santificó los bosques con su sangre. Virgilio, Ovidio, Goethe, Schiller todos cantaron sobre Mount Mainalo.

En muchos sentidos, es esta montaña metros de altura de 1980, que provocó la adoración mundial de la Arcadia de pastores y dioses. Y esta misma Arcadia permanece intacta, aquí, justo en frente del explorador moderno. Ostrakina y la quebrada de Lucius, Arkoudorema y Vytina, Dimitsana y Trípoli son herencias de la Arcadia embrujado viviendo.

Monte Mainalo está de guardia y llama siempre a nosotros con el susurro de sus hojas para seguir sus senderos encantadores.ostrakina ski resort